Uitvoering in de kerk van Slochteren

Uitvoering in de kerk van Slochteren. Zes historische personages vertellen over hun eigen leven én over dat van Henric Piccardt. Hun verhalen werpen een blik op de lokale, regionale én (inter)nationale geschiedenis en cultuur van de tijd waarin Piccardt leefde.

In deze kerk hangen de rouwborden van Henric Piccardt (links) en van zijn vrouw Anna Rengers (rechts).

Rouwbord-Henric-PiccardtRouwbord-Anna-Rengers

Organisatie van deze avond: Protestantse Gemeente Slochteren, Historische Vereniging Slochteren en Stichting Historisch Vertellen (dit is de stichting die is opgericht door de mensen van het project ‘Rondom Piccardt’)

Advertenties

Bezoek uit 1700

Op 3 maart gingen Hermanna Piccardt (Lies de Boer) en Anna Habina (Frouke Roukema) op bezoek bij groep 5 van OBS ‘De Springplank’ in Siddeburen. De kinderen waren door Ina Buwalda en Lucia Jansema goed voorbereid. Ze hadden een mooie brief geschreven om het hoge bezoek uit te nodigen. Daarin stonden ook vragen. ‘Hebt u een huisdier?’ wilden ze bijvoorbeeld weten.

Zo’n drie kwartier luisterden de kinderen aandachtig naar wat het hoge bezoek te vertellen had.  Anna Habina vertelde over haar broers, waarvan een schilderij op het digibord verscheen.  En natuurlijk over de bruiloft van Piccardt. De kinderen wilden precies weten hoe dat driehonderd jaar geleden ging.  Hermanna boeide de klas met prachtige verhalen over haar beroemde oom.

Er kwam een leuke wisselwerking op gang. Een meisje vertelde dat ze ook wel eens in Parijs was geweest, met het vliegtuig. Ze moest aan Hermanna uitleggen wat een vliegtuig is. ‘En durf jij daar in?’ vroeg deze oprecht verschrikt.

Deze onderwijspoot wordt ontwikkeld in het kader van het project Cultuureducatie met Kwaliteit. Het bezoek op 3 maart was een test met de pilotschool. We hopen dit project met de titel ‘Bezoek uit 1700’, bestemd voor groep 5-6,  in de loop van het voorjaar aan te kunnen bieden.

 

OPTREDEN BIJ DE HISTORISCHE VERENIGING SCHARMER-HARKSTEDE e.o.

Anna Habina Lewe van Middelstum (Frouke Roukema), Hermanna Piccardt (Lies de Boer), Arp Schnitger (Gerhard Landman) en Meestermetselaar Henric Coeur (Menno Prins) brachten dinsdag een bezoek aan de Historische Vereniging Scharmer-Harkstede e.o.

Schnitger (orgelbouwer) en Coeur (meestermetselaar) samen in één ruimte zorgde natuurlijk voor nogal wat gehakketak heen en weer over de bouw van de kerk van Harkstede.

Hermanna Piccardt, een nicht van Henric Piccardt, maakte voor het eerst haar opwachting. Zij vertelde wat ze van haar vader gehoord heeft over de jonge jaren van haar oom Henric Piccardt: zijn studies, zijn verblijf aan het Franse hof, zijn gevangenschap en zijn vriendschap met Willem III.

“Onder de orgelbouwers lopen een hoop beunhazen en boeven rond.”

Geschreven door: Tineke Neyman

Orgelbouwer Arp Schnitger is één van de personages die een rol spelen in ons project ‘Rondom Piccardt’. Vandaar dat wij als werkgroep geïnteresseerd zijn in alles wat met orgelbouw te maken heeft. Bij Mense Ruiter Orgelbouw weten ze dat. Vandaar dus dat orgelrestaurator Berend Veger mij onlangs de herdruk van de ‘Orgelprobe’ van de Duitse organist en muziektheoreticus Andreas Werckmeister (1645-1706) in handen drukte.

De ‘Orgelprobe’ is een handleiding voor keurmeesters. Zo’n keurmeester werd ingehuurd door kerken die een nieuw orgel hadden laten bouwen of die een orgel hadden laten renoveren. De keurmeester moest, als onafhankelijk deskundige, beoordelen of het nieuwe (of gerenoveerde) orgel deugdelijk gebouwd was en of het goed klonk.  In de meeste gevallen werd voor zo’n keuring een gerenommeerd organist ingehuurd. Iemand van wie verwacht mocht worden dat hij zowel de technische als de muzikale kwaliteiten van een orgel kon beoordelen.

Als we Werckmeisters tekst mogen geloven, is zo’n keuring geen overbodige luxe. Zijn tekst staat namelijk bol van op verontwaardigde toon beschreven voorbeelden van gesjoemel. Fouten die tijdens de bouw gemaakt waren, valse tonen… orgelbouwers hadden zo hun foefjes om die te verdoezelen. Ook waarschuwt Werckmeister voor orgelbouwers die door middel van onnodige reparaties of aanpassingen hun opdrachtgevers te veel geld uit de zak proberen te kloppen. Werckmeister is genadeloos in zijn oordeel:  behalve ‘brave lieden’ lopen er onder de orgelbouwers een hoop beunhazen  en boeven rond.

Orgelbouwer Arp Schnitger laat zich door die verdachtmakingen niet ontmoedigen. Hij had Werckmeister nogal hoog. Of hij probeerde bij hem in het gevlei te komen, dat kan natuurlijk ook. Hoe dan ook zij, Schnitger schreef een lofdicht op Werckmeister, dat opgenomen werd in het voorwoord van  één van de uitgaven van de ‘Orgelprobe’.

De ‘Orgelprobe’ was een populair handboek. In 1755 werd het door Jacob Wilhelm Lustig (1706-1796), de van origine Duitse organist van de Martinikerk, vertaald in het Nederlands onder de titel ‘Orgelproef’.

De ‘Orgelprobe’ is tot op de dag van vandaag een standaardwerk.  Met zijn beschrijvingen van de technieken, materialen, het binnenwerk en de werking van een 17e eeuws orgel is het een goudmijn voor orgelrestauratoren en -liefhebbers. Voor leken zoals ik zijn het vooral Werckmeisters vinnige woorden aan het adres van orgelbouwers en de smakelijke anecdotes over hun gesjoemel die het werk interessant maken.

Na het lezen van de ‘Orgelproef’ vraag ik me Intussen af wie er in de kerk van Harkstede destijds Arp Schitgers orgel ‘doorkropen is, zyne Kleêren bedorven heeft, stof ingeslokt heeft en met den Orgelmaaker in geduurige vyandschap geraakt is’. Mogelijk dat we dat tijdens één van onze uitvoeringen nog eens van Arp Schnitger zelf zullen vernemen.

 

Première in de kerk van Harkstede

Na 1,5 jaar van voorbereiden en het winnen van ‘De vonk van Slochteren’ traden de vertellers gisteren (zaterdag 22 oktober) op in een volle kerk te Harkstede. Vijf personages uit eind zeventiende, begin achttiende eeuw vertelden over hun eigen leven en over dat van Henric Piccardt, borgheer van Klein Martijn en de Fraeylemaborg en bouwer van de kerk van Harkstede. De foto’s zijn gemaakt door Anna Knapper-keizer

HENRIC COEUR

Vandaag (zaterdag 10 september; monumentendag) bracht bouwmeester Coeur een bezoekje gebracht aan de kerk van Harkstede. Hij keuvelde er wat met bezoekers en rondleiders en haalde herinneringen op aan de tijd dat hij als meester metselaar de leiding had over de bouw van de kerk. Het was dermate gezellig dat hij beloofd heeft op 22 oktober om 15:00 uur nog eens langs te komen. Iedereen die zijn smakelijke verhalen wil horen, is dan van harte welkom.

WE HOREN ZE MOOIE DINGEN ZEGGEN

Vandaag hebben in de grote hal bij Corrie thuis geschaafd aan onze verhalen. De personages beginnen steeds meer tot leven te komen. We horen ze mooie dingen zeggen. Zoals de schildersvrouw die zegt dat ze niet jaloers is als haar man een vrouw streelt met zijn ogen of Anna Habina die vertelt dat ze zo blij was dat haar buurman op het bruiloftsfeest niet met haar op sommetjes wilde drinken.

‘STAINMOTTEN’

13247737_532071940328811_5081077555800464333_oTijdens het oefenen met onze verhalen viel onze mond gisteren open toen Ina in de rol van de 17e eeuwse weduwe Sientje Schaaphok vertelde over een handig smeerseltje tegen jicht: “Daarvoor moet je 81 levende ‘stainmotten’ fijnmalen, die meng je met 14 fijngestampte pruimen en dát smeer je dan op je gewrichten”.
We zijn benieuwd wat Sientje nog meer voor huismiddeltjes in huis heeft.